สภาพภูมิศาสตร์ของเมืองภูเก็ตที่เรียกว่า“เมืองฝนแปดแดดสี่”มีอิทธิพลต่อการแต่งกายของชาวภูเก็ต ผสมผสานกับวัฒนธรรมการแต่งกายดั้งเดิมของท้องถิ่น จึงได้ประยุกต์เสื้อผ้าอาภรณ์ให้คล่องตัวในการทำงาน สืบทอดวัฒนธรรมการแต่งกายของท้องถิ่น


ชาวจีนที่เข้ามาประกอบอาชีพช่วงรัชกาลที่ 3-5 มีวัฒนธรรมการแต่งกายแบบจีน ชุดใดที่เคยสวมใส่ก็นำมาใช้ในภูเก็ต เช่น ชุดจีนเหมือง ชุดค่อซู้ ชุดกี่เพ้า หลังรัชกาลที่ 5 ได้นำวัฒนธรรมการแต่งกายของชาวยุโรปมาประยุกต์กับชุดที่มาจากจีน เช่น เสื้อสูท ชุดนายเหมือง บางชุดก็ประยุกต์จากจีนในสิงคโปร์และปีนัง เช่น ชุดย่าหยา(ยอย่า) ต่อมาชาวภูเก็ตนำมาประยุกต์เพื่อความคล่องตัวในการทำงาน ของผู้หญิงจึงกลายเป็นรูปแบบอัตลักษณ์ของชาวภูเก็ตเช่น ชุดลูกไม้ต่อดอก

ไฮไลต์ของห้องคือภาพวาดจิตรกรรมประเพณีการแต่งงานของชาวบาบ๋าภูเก็ต